نماز تراویح
ساعت ۱:٠٥ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/٦/۳  

راستش وقتی نماز تراویح رو که اهل تسنن در شب های ماه مبارک رمضان می خوانند، از یکی از شبکه های قرآنی عربی دیدم، خیلی خوشم اومد و مست اون فضا شدم. بعبارتی جوّش منو گرفت و مات و مبهوت عظمت خانه ی خدا و وحدت و اتحاد و همدلی اون همه جمعیت به دور خونه ی خدا شدم.

 


نه اینکه اشاره به نماز خاصی باشه، نه. منظورم اینه که این فضا توی ماه مبارک رمضان خیلی بیشتر به دل میشینه. آدم واقعاً خیال می کنه که الآن کنار کعبه وایساده ، یا داره طواف می کنه و یا داره نماز جماعت می خونه.

اون طواف دور خونه ی خدا هم که دیگه هیچی، انگار این آدم هایی که دایره وار دورش می چرخن هیچ وقت خسته نمی شن و مثل زمین که دور خورشید می گرده، اونا هم دوره خونه ی خدا می گردند.

انصافاً توی هیچ دینی این وحدت و این منظره ای که چند میلیون آدم ، همراه و یک زمان بلند می شن، می شینن، سجده می رن، به یک شخص واحد اقتداء می کنن.... یا این جمعیتی که یک صدا و یک دل طواف می کنند، وجود داره؟

 

فقط حیف، حیف از اینکه این وحدت ظاهریه و انگار فقط مخصوص اونجاست.

حیف که بیرون از این برنامه ها و ایام بدجوری می افتن به جون هم و فرقه فرقه می شن با هزار و یک ادعا....

غافل از اینکه هدف از اسلام و مسلمونی چی بوده و چی هست....

اللهم وانصرنا علی القوم الکافرین

اللهم عجل لولیک الفرج


کلمات کلیدی: مذهبی ،کعبه